•                                                  

         

      „Chodzi mi o to, aby język giętki powiedział wszystko co pomyśli głowa”

      Juliusz Słowacki

      Godziny pracy logopedy

      Poniedziałek       11 : 00    -    14 : 00

            13 : 00 - 14 : 00 - zajęcia otwarte, konsultacje logopedyczne 

       

       Czwartek         7 : 30     -    13 : 30

                                                7:30 - 8: 00  - konsultacje logopedyczne 

       

       

      Cele terapii logopedycznej

       

      Terapia logopedyczna to całość specyficznych, zamierzonych oddziaływań ukierunkowanych na usunięcie wszelkich zakłóceń procesu porozumiewania się, zapobieganie powstawaniu wad wymowy oraz stymulowanie mowy lub komunikacji zastępczej w przypadku jej braku lub utraty.

       

      • Kształtowanie prawidłowej wymowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej i gramatycznej.
      • Usprawnianie motoryki narządów mowy.
      • Doskonalenie funkcji toru oddechowego i fonacyjnego.
      • Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy.
      • Utrwalanie i automatyzacja pozytywnych nawyków mowy.
      • Nawiązywanie pozytywnego kontaktu emocjonalnego z uczniami.
      • Usprawnianie analizy i syntezy wzrokowo-słuchowej, pamięci słuchowej, wzrokowej, słuchu fonematycznego.
      • Usprawnienie czytania i pisania (eliminacja odbić wad wymowy w piśmie).
      • Doskonalenie koncentracji uwagi.
      • Wzbogacanie zasobu słownictwa czynnego i biernego.
      • Wprowadzanie komunikacji alternatywnej jako narzędzia stymulującego rozwój mowy.
      • Rozbudzanie zainteresowań mową ojczystą.
      • Wyrabianie poczucia własnej wartości i wiary we własne siły.


      Logopeda to specjalista zajmujący się diagnozowaniem, stymulacją rozwoju mowy, profilaktyką, terapią zaburzeń mowy, a także wspomaganiem procesów poznawczych oraz czytania i pisania.

       

      Rodzicu, czy wiesz ?

       

         Wady wymowy kojarzą nam się najczęściej z tym, że dziecko nie potrafi wymawiać określonych głosek, przez co mowa staje się zniekształcona, czasem niezrozumiała. Wady wymowy, mogą wynikać również z nieprawidłowego ułożenia warg i języka podczas artykulacji.

      Nauka prawidłowej wymowy jednym dzieciom przychodzi z łatwością, inne mają z tym duże problemy. Profilaktyka wad wymowy jest ściśle związana w umiejętnością prawidłowego ssania, odgryzania, żucia i przełykania. Wiąże się również z możliwościami poznawczymi dziecka. Dziecko w dużej mierze uczy się poprzez naśladowanie i poprzez pozytywne doświadczenia, bo skąd maluszek wie, że „ma – ma” to mama? Dlatego, że mama, po usłyszeniu z ust dziecka połączenia tych dwóch prostych sylab, okazuje dziecku swoje szczęście bijąc brawo, przytulając je, całując i okazując swój entuzjazm. Amerykańscy naukowcy zbadali, że roczne dziecko 26 razy musi doświadczyć takiego pozytywnego wzmocnienia, zanim zrozumie, że warto powtarzać „ma-ma” i co to oznacza.

      Dziecko musi poczuć, że mówienie jest opłacalne, że przynosi mu wymierne korzyści. Kolejne sylaby, dźwięki, pierwsze słowa wypowiadane przez dziecko są przez nas nagradzane i tak mowa nabiera znaczenia komunikacyjnego.

      Jeśli dziecko nie zaczyna mówić lub jego mowa jest niezrozumiała (dziecko mówi po swojemu – swoim językiem) budzi to nasz niepokój. Należy jednak pamiętać o tym, że głoski, tak jak inne umiejętności motoryczne, pojawiają się etapami, w określonej kolejności.

       

      Kolejność pojawiania się głosek:

       

      do końca 1 roku – /p, b, m, pi, bi, mi/
       

      ok. 1 – 2 – /ś, ź, ć, dź oraz ń, j/
       

      ok. 1,5 – 2,5 – /k, g, ch, ki, gi, chi/
       

      ok. 2 – 2,5 – /f, w, fi, wi/
       

      ok. 2,5 – 3,5 – /l/

      Dziecko 2, 3 – letnie próbuje budować zdania. Początkowo są to zdania bardzo proste, zbudowane z dwóch lub trzech wyrazów i stopniowo przechodzą w wypowiedzi dłuższe, cztero- lub pięcio-wyrazowe.

      Charakterystycznym zjawiskiem w tym czasie jest „poprawianie” mowy dorosłych, którzy chcąc przypodobać się dziecku mówią do niego spieszczoną mową (dziecinnym językiem). W tym okresie dziecko wypowiada już prawidłowo spółgłoski: p, b, m, f, w, k, g, h, t, d, n, l oraz samogłoski ustne a, o, u, e, y, i, a czasem nosowe: ą, ę, zaś pod koniec pojawia się s, z, c, dz, które wcześniej mogły być zastępowane przez ś, ź, ć, dź. Wymienione głoski nie zawsze są pełnowartościowe, ze względu na małą sprawność narządów artykulacyjnych. Zwłaszcza w trudniejszych zestawieniach, bywają zastępowane głoskami łatwiejszymi o zbliżonym miejscu artykulacji. Mowa dziecka staje się zrozumiała już nie tylko dla rodziców, ale również dla najbliższego otoczenia.

       

      Dziecko 4 – letnie powinno wymawiać:

      samogłoski: a, ę, ę, o, ą, u, i, y oraz spółgłoski:

      p (pas), pi (pies), b (bułka), m (most), mi (miska),  ł (łopatka), f (foka), fi (fiołek), w (wózek), wi  (Wisła), t (taca), d (deska), n (nos), ni (nitka), si (siodełko),zi (zima), ci (ciepło), dzi( dziecko), l (las), li (lisek), j (jabłko), k (koza), ki (kiosk), g (gąska), ch (chustka), s (samochód), z (zabawki),  c (cebula), dz (dzbanek)

       

      W wieku 5 – ciu lat dziecko powinno nauczyć się wymawiać głoski:

      sz (szyja), rz (rzeka), cz (czekolada), dż (dżem), r (rak)

       

      Matko, czy Twoje dziecko potrafi tak mówić?

      Jeżeli coś niepokoi Cię w mowie dziecka, zgłoś się do logopedy.

       

  • Witajcie dzieciaki

    Dzisiaj zaczniemy od szumów i syków. Powtarzamy zdania. Starajcie się mówić wyraźnie.

    Słyszę od rana szczebiot ptaków.

    Psy szczekają po nocy.

    Szczupak to ryba z ostrymi zębami.

    Raki i kraby mają szczypce.

    Sypię szczyptę soli i cukru do smaku.

    Mały szczeniak piszczy.

    Szczygieł jest ptakiem.

     

     Różnicujemy głoski:  sz – s, cz – c:

    szkolna sala

    W szkolnej sali postawiono szafki i stoliki.

    szerokie schody

    Obok szatni są szerokie schody.

    wąskie szyny

    Po wąskich szynach sunie szara lokomotywa.

    sznurowane tenisówki

    Tomasz dostał niebieskie sznurowane tenisówki.

    słodki biszkopt

    Miłoszowi smakują słodkie biszkopty.

    pęczek cebuli

    Córka płacze, gdy kroi pęczek cebuli.

    cyfra cztery

    Uczeń pomalował cyfrę cztery czarnym kolorem.

    owieczki na łące

    Baca policzył owieczki na łące.

    obrączka na palcu

    Czarownik ma na palcu drogocenną obrączkę.

     

    A teraz  ćwiczenia języka, które pionizują język, przygotują do głoski R i głosek szumiących sz, ż, cz, dż:

     Sześciolatki przypominają sobie ćwiczenia, a pięciolatki i dzieci młodsze próbują  je wykonywać.

     

    Konik

    Kląskamy językiem, tak jak jadący konik stuka kopytami. To najprostsze i najczęściej stosowane ćwiczenie pionizacji języka.

    Rekin

    Rekin ma dużo ostrych zębów. Sprawdź, czy Twoje zęby są równie ostre – dotknij czubkiem języka kolejno wszystkich zębów u góry.

    Biedronka

    Rysujemy czubkiem języka na podniebieniu tyle kropek, ile biedronka ma na swoich skrzydłach.

    Muchomor

    Narysuj czubkiem języka tyle kropek, ile ma muchomor na kapeluszu. Możemy się umówić, że muchomor ma tyle kropek, ile lat ma dziecko.

    Piłeczka [lub balonik]

    Rzuć piłeczką, policz ile razy się odbiła a następnie podskocz czubkiem języka tyle razy na podniebieniu, ile razy odbiła się piłeczka. Przy każdym skoku języka możesz podnieść ręce do góry i również podskoczyć. Przy następnym ćwiczeniu z piłeczką możesz ją podrzucać do góry i łapać, a następnie podnosić język do góry.

    Bob Budowniczy z pędzlem

    Umawiamy się, że język to pędzel malarski i malujemy nim sufit [czyli podniebienie] na biało.

    Miotła

    Język zamienia się w miotłę i wymiata wszystkie kurze z sufitu [czyli podniebienia]. Wymiatamy również kurze z górnych zębów i wnętrza policzków.
    Na koniec zadania język zamienia się w gąbkę do mycia i dokładnie zmywa z podniebienia malunki – w książeczce symbolem oznaczającym mycie jest rysunek wiaderka.

    Smerf

    Bawiąc się lub spacerując Smerfy zwykle śpiewają sobie smerfną piosenkę: la, la, la…. Razem z dzieckiem śpiewamy na melodię ze smerfowej bajeczki, pamiętając oczywiście o starannym unoszeniu czubka języka do góry.

    Lala

    Udajemy, że lulamy laleczkę i nucimy: luli, luli, luli.…. Zachęcamy, by dziecko opowiedziało, co robi lala przed pójściem spać. Za każdym razem gdy dziecko wymawia słowo „lala” stara się unieść czubek języka do góry.

    Skrzynia skarbów (trudne)

    Próbujemy otworzyć skrzynię, w której piraci umieścili skarb.

    Język umieszczamy na podniebieniu tuż za zębami, otwieramy i zamykamy buzię a język nadal pozostaje na swoim miejscu. W zabawkowej skrzynce możemy również umieścić  płaski cukierek, [może być to również rodzynek, odrobina andruta lub inny niewielki]. Zadaniem dziecka jest utrzymanie go na podniebieniu przez kilka chwil. To zadanie polecam jako nagrodę na zakończenie ćwiczeń:)

    Na podniebieniu przyklejamy skrawek opłatka świątecznego, otwieramy usta, podnosimy język pionowo do góry, dotykając opłatka wymawiamy głoskę d, następnie:

    dddd,  tede, tdn, ed, addda, odddo.

    Obejrzyjcie filmik i próbujcie wykonać ćwiczenia języka

                                                                                          

    https://www.youtube.com/watch?v=B1-TnThYgVQ

     

    Dla dzieci utrwalających głoskę R

     

    Ryba rybie radę dała:

    - moja rybko doskonała

    Dzisiaj łuski już nie modne.

    Radze ci kup rybie spodnie.

    Ryba rybę posłuchała,

    Rybie spodnie przymierzała.

    Rak kupował ręcznik właśnie:

    Rety! – krzyczy. – Rety! – wrzaśnie.

    Ryba rybie spodnie mierzy!

    Czy dla raka jest pancerzyk?

    Odtąd nową modę szerzą :

    Ryba, rak i reszta zwierząt.

     

    Czy wiecie jak wyglądałaby ryba w spodniach? Liczę na waszą fantazję.

    Narysujcie obrazki w waszych zeszytach lub na kartce.

      

     Dzieci najmłodsze otwierają buzię, podnoszą język do góry (za górne zęby) i mówią głoskę : L

    Następnie:

     la, la, la, al, al, al.

    ala, olo, ele, yle

    las, lody, lampa, lato, lupa, laska, lew, lot, lotnik, ludzie, 

    hala, sala, fala, balon, kolano, olej, pole, palec, kula, cebula

    bal, sól, ul, hotel, kafel, motyl, album, palma, balkon, butelka, klej

    leśna aleja

    popielate palto

    kolonie letnie

    sala balowa

    malutki ul

    album motyli

    kolejowy bilet

    butelka mleka

    malutki ul

     

    Dla dzieci, które poprawnie wymawiają głoskę L – rymowanka

    Mama czyta, a dziecko odpowiada: Bolek i Lolek, następnie  powtarzamy całą rymowankę po jednym wersie.

     

    Kto lubi lody?

    Bolek i Lolek

    Kto chce do wody?

    Bolek i Lolek

    Kto strzela gole?

    Bolek i Lolek

    Kto pilny jest w szkole?

    Bolek i Lolek

    Lubię oglądać :

    Bolka i Lolka,

    Chociaż ze śmiechu

    Łapie mnie kolka.

     https://www.youtube.com/watch?v=ous0j0xpmME

     

    A teraz coś dla dzieci, które ćwiczyły głoski S, Z, C, DZ

    Pamiętajcie o złączonych zębach, „uśmiechu” i języku przy zębach.

     

    https://domologo.pl/logopedia/wymowa/gloski-syczace/gra-planszowa-z-gloska-s/

    Rodzice, jeżeli chcielibyście wydrukować dzieciom ciekawe gry, kolorowanki i inne zabawy, możecie korzystać również ze strony Printoteka.pl. Po zarejestrowaniu i zalogowaniu jest możliwość pobrania darmowych materiałów.

     

     

    Ćwiczymy głoskę r i głoski szumiące

    Witajcie dzieciaki

     

    Dzisiaj zaczniemy od ćwiczeń języka przygotowujących do wymowy głoski R.

    Wiecie jak ćwiczyć, gdyż ćwiczenia te wykonywaliśmy na zajęciach w gabinecie. Proszę o systematyczny trening (2 - 3 min. dziennie), żeby języki nie rozleniwiły się.

    Każde dziecko posiada taki zestaw ćwiczeń w swoim zeszycie, dostosowany do jego możliwości. Pamiętajcie, że język unosi się pionowo do góry, a czubek (cała jego szerokość) “stuka” za górnymi zębami lub na podniebieniu, buzia oczywiście otwarta.

     Przypominam podstawowe ćwiczenia:

     

    ddddddd…...

    ttt ddd ttt ddd…..

    tede tede ….

    tdn tdn ……

    ed ed ed ….

    dyn dyn dyn ……..

    addda  odddo  eddde …..

     

    Teraz ćwiczenia dla dzieci, które potrafią realizować R, ale nie używają tej głoski zawsze i wymagają jej utrwalania.

     Powtarzamy słowa:

      drabina, drań, wędruje, drwal, drewno, drób, drożdżówki, drożdże, drugi, biedronka, drogi, wiadro, podróżnik, podróż, kwadrat, drewnia

     

     

     

    brak danych